De Nijmeegse 2,5-daagse

‘Ben je er klaar voor?’, die vraag kreeg ik een week voor de start van de Nijmeegse 4-daagse regelmatig. Ja, dat vond ik een goede vraag. Ben je klaar voor 160 kilometer wandelen? Ik had goede wandelschoenen- en sokken, talkpoeder en flink wat kilometers in de benen, dus ja: theoretisch gezien was ik er wel klaar voor. Nu nog de praktijk: de 4-daagse lopen. Lees verder

Motorgym, het knipperende benzinestreepje en de examens

De wind die langs je heen suist, de geur van pas gemaaid gras en het gevoel van vrijheid dat het compleet van je overneemt: motorrijden zet al mijn zintuigen op scherp en heeft een bevrijdend gevoel. Als jong meisje ging ik al regelmatig bij mijn vader achterop de motor. Naar de TT in Assen, fantastisch vond ik dat, met mijn stoere vader. Goed vasthouden, heel goed vasthouden op de snelweg. Die liefde voor motors is dus vroeg begonnen en het is uiteraard geen toeval dat mijn vriend ook motor rijdt. In de afgelopen jaren begon het steeds meer te kriebelen. Tijdens onze reis in Peru afgelopen december, hadden we het over wat we echt nog graag zouden wilden doen en daar kwam motorrijden toch weer naar boven bij mij. Ik had voor de vakantie al een proefles gedaan, dus na de Peru-reis ben ik (na enig sparen) begonnen met lessen. Lees verder

Thuiskomen bij jezelf: alleen op reis door Italië

‘Een tafeltje voor één persoon, alsjeblieft’. De serveerster kijkt me ietwat verbaasd aan. Dan herpakt ze zich en wijst me een tafel aan in het restaurant. Ik schuif op de bank en kijk om me heen. Veel stellen, families, vrienden en toch ook een aantal mensen die ook alleen zitten. Het is dag 3 van mijn reis door Italië en ik raak er langzaamaan aan gewend: het alleen zijn. Ik pak de menukaart erbij en bestel als een echte Italiaanse un vino bianco en een tagliatelle bolognese. Lees verder

Op pad over de Italiaanse rails

Op zoek naar jezelf, even lekker weg uit de dagelijkse beslommeringen, helemaal tot rust komen of echt tot mezelf komen. De clichés voor het alleen op reis gaan, schieten door m’n hoofd. Hoe schrijf ik nou op wat ik ga doen en wat ik wil bereiken? En weet ik eigenlijk wel wat ik wil bereiken? Misschien niet. Maar dat maakt misschien ook niet zoveel uit. Acht dagen alleen op pad: is het een droom of meer een angst die ik graag wil overwinnen?  Lees verder

Eindejaarsnostalgie onder de kerstboom

08E29FD7-423B-4E7E-8D34-938DC2A89F87Soms neemt de nostalgie het van me over. Dan loopt ‘ie even met me weg. Het is vakantie en dan heb ik meer tijd om na te denken (nog meer dan normaal). Het einde van het jaar nadert en dat is altijd het moment van de overdenking van het jaar. Tijdens de feestdagen kom ik veelal met familie en vrienden samen en dat is ook een momentje van bezinning voor mij. Van terugkijken op een mooi jaar, herinneringen ophalen en van vooruitblikken. Wat gaat 2018 brengen? Wanneer die nostalgie me overvalt, zit er niks anders op: dan moet ik schrijven. Dus hierbij, de laatste blog van 2017. Lees verder

Groente, fruit en slappe benen

 

Detoxen. Waarom zou je dat nou doen? Vijf dagen lang alleen maar smoothies, salades en soep op basis van groente, fruit, sojamelk en noten. Waarom? Om je lichaam te ontgiften, te zuiveren en uiteindelijk om je fitter te voelen. En wat is nou vijf dagen op een mensenleven? Ik besloot het experiment aan te gaan. Nou, ik kan nu uit ervaring vertellen dat die vijf dagen toch best lang duren, zo zonder normaal eten. Het beste moment van mijn detoxweek? Toen ik besloot ermee te stoppen. Hoe dat zo kwam? Ik neem je mee in mijn weekje ontgiften. Lees verder

Voor altijd in mijn arm

Herdenken, hoe doe je dat? Drink je een biertje op degene die is overleden op de sterfdag? Ga je naar de begraafplaats om een bloemetje neer te zetten? Praat je er nog veel over met anderen of heb je het stiekem weggestopt ergens ver weg in je hart? En wie kan je eigenlijk zeggen hoe dat moet? Herdenken? Rouwen? Verwerken dat iemand er nooit meer is? Ik had graag een handleiding gekregen 12 jaar geleden. Maar helaas. Zo werkt het leven niet. Je zoekt het maar zelf uit. En dat is maar goed ook, want iedereen is anders en verwerkt zijn of haar verdriet anders. Lees verder